Door Karen

It’s all in our DNA

“It’s all in our DNA..”. Deze zin bleef door m’n hoofd gonzen na het kijken van de documentaire I AM. Waar de documentairemaker op doelde, was liefde, compassie en vriendschap. Dit was voor mij hartverwarmend om te horen en te zien. Alle voorbeelden die in deze natuurfilm getoond worden: van hardwerkende mieren langs vlooiende apen naar mensenbaby’s: we zijn gemaakt om samen te werken en lief te hebben. Hoe hoopgevend is dat!

Genes can be set On or Off

“Genes can be set On or Off…“. Nog een zin. Deze ving ik op tijdens een congres en ben ik niet meer vergeten. Dat is een interessante, het verklaart o.a. waarom kinderen uit eenzelfde nest zich soms zo totaal verschillend kunnen ontwikkelen. Nu naar mijn eigen nest, mijn erfelijk materiaal. Mijn vader en moeder kwamen beiden uit een gezin waar bouwen, dingen mooi maken en lekker koken een belangrijk deel van de dag in beslag nam.

SpeelblokkenZo was opa Sjouke timmerman en maakte hij markiezen. SJOUKE Markiezen, later SJOUKE Zonweringen, was een bekend bedrijf in Den Haag. Oma zat achter de zeer stevige naaimachine en naaide het knaloranje markiezendoek; indrukwekkend vond ik het. We hadden thuis allerlei dingen die van dat onverwoestbare doek gemaakt waren. Ik herinner me de zak waar onze houten speelblokken in opgeborgen werden. Daarnaast bakte oma Sjouke met een badmuts op haar hoofd de heerlijkste scholletjes in het tuinschuurtje.

Vader van moeders kant: opa van Bekkum was o.a. aannemer en slimme handelsman. Zo bedacht hij begin jaren ‘50 dat een Indische toko in Den Haag lucratief zou zijn omdat zoveel “jongens” uit Indië terugkwamen en zoveel Indische mensen naar Nederland emigreerden. Het werd de KATJANG, de zaak van Omi (moeder van mijn moeder), er werd gekookt door Indische kokkies. Het werd een groot succes en op het hoogtepunt waren er 6 KatjanKatjanggs in Nederland.

Wat ik me herinner zijn de heerlijke geuren, de grote bakken met o.a. vers gebakken seroendeng, de blokken tahoe die als bootjes in het water dreven en waar ik dan stiekem met m’n vinger aanzat. En het feit dat we daar tussen de middag aten toen ik nog op de basisschool zat. Mijn moeder kan extreem heerlijk koken (niet alleen de Indische keuken), zij zou niet misstaan in een sterrenrestaurant. Daarnaast heeft ze veel gevoel voor stijl, zowel in interieur als in kleding. Zij cijfert zichzelf weg om anderen te laten stralen.
Mijn vader is scheepsbouwkundig ingenieur en heeft in zijn leven vele schepen getekend en gebouwd. Meegaan naar een tewaterlating van reusachtige schepen was voor mij een feest. Los van zijn vak kan hij zich tot op de dag van vandaag (inmiddels 80 jaar) over allerlei onderwerpen opwinden, van heel blij tot boos, dat gaat met wilde gebaren waar weleens een glas wijn bij sneuvelt..

Het zit in ons erfelijk materiaal…

Wanneer ik naar mijzelf kijk, ben ik het product van mijn (voor)ouders en mijn omgeving. Ik kan me enorm opwinden over van alles en nog wat, ook bij mij gaat dat niet altijd even handig. Ik sta graag in het middelpunt, maar vind het ook fijn om anderen te laten stralen. Als ik naar m’n kinderen kijk, herken ik ook in hen trekken van de opa’s en oma’s. De liefde voor bouwen en lekker koken zijn 2 eigenschappen die mijn beide zussen en ik in ons erfelijk materiaal hebben zitten. Deze genen zijn binnen de voedende context waarin wij zijn opgegroeid onmiskenbaar op “On” gezet.